در ﺳﺎل 1369 ﺗﯿﻤﯽ از ﮔﺮوه ﺧﺎﻧﻪ ﮐﻮﻫﻨﻮردان ﮐﺮﻣﺎﻧﺸﺎه ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪﻧﺪ ﺑﻪ ﻋﻤﻖ 120 ﻣﺘﺮي ﻏﺎر ﺟﻮﺟﺎر دﺳﺖ ﯾﺎﺑﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺮ اﺳﺎس ﮔﺰارش ﺗﯿﻢ ، ﻣﺴﯿﺮ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ وﺟﻮد ﺑﺮف و ﯾﺦ زﯾﺎد ﻣﺴﺪود ﺑﻮده و ﺗﯿﻢ ﭘﺲ از ﻧﺼﺐ ﺗﺎﺑﻠﻮي ﯾﺎدﺑﻮد ﺧﻮد از ﻏﺎر ﺧﺎرج ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ ﮐﻪ ﻋﮑﺲ و ﮐﺮوﮐﯽ ﮐﺸﯿﺪهﺷﺪه ﻣﻮﺟﻮد ﻣﯽباشد
تیم در انتهای چاه اول غار جوجار
کاوشگران سال 1369 : هادی رجایی ، محسن نیکروش ، مجتبی کریمی ، هادی میرزاپور ، سعید نیکروش ، فرخمنش ، امجدیان ، محمد پویایی ، فریبرز حسینی ، بهروز نظری ، بهزاد امیری ، مهدی خلیلی ، منصوری ، باقر عیوضی
کروکی ترسیمی سال 1369
چندین سال بعد یعنی در سال 1392 این منطقه مجددا مورد توجه قرار گرفت . با توجه به نقشه های زمین شناسی منطقه و اطلاعاتی که غارنوردان انگلیسی مکتشف غار پرآو از منطقه داده بودند ( اینکه منطقه مستعد غارهای عمیق تر از پرآو است ) کارهای ابتدایی جهت جستجوی سطحی شروع شد . نقشه و فایل جی پی اس منطقه توسط علیرضا بلاغی در اختیار تیمی سه نفره ( بهادر برومند ، میثم میرزایی ، احتشام مصدق ) جهت گشت سطحی و شناسایی و ثبت دهانه های منطقه و عکاسی قرار می گیرد. روز ﺳﻪ ﺷﻨﺒﻪ 5 ﺷﻬﺮﯾﻮر 1392، اﯾﻦ ﺗﯿﻢ 3 ﻧﻔﺮه ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ. ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ 3 روز ﺑﻪ ﻃﻮل ﻣﯽاﻧﺠﺎﻣﺪ و در اﯾﻦ ﻣﺪت ﮔﺸﺖ ﺳﻄﺤﯽ ﻣﻨﻄﻘﻪ ، ﺛﺒﺖ و ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ دﻫﺎﻧﻪﻫﺎ و ﻋﮑﺎﺳﯽ از ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺻﻮرت ﻣﯽﮔﯿﺮد. ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ وﺟﻮد ﺧﺮس در ﻣﻨﻄﻘﻪ و ﺧﺴﺘﮕﯽ ﺗﯿﻢ، ﺑﻌﺪ از ﺛﺒﺖ ﻧﻘﺎﻃﯽ ﻣﺘﻌﺪد و دﺳﺖ ﭘﺮ راه ﺑﺮﮔﺸﺖ را ﭘﯿﺶ ﻣﯽﮔﯿﺮند. ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﮔﺰارش ﺗﯿﻢ، ﻣﻨﻄﻘﻪ ﭘﺮ از دﻫﺎﻧﻪ ﻏﺎر اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺧﯽ ﻧﻘﺎط ﺗﻮﺳﻂ جی پی اس ﺛﺒﺖ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ.
ﺗﯿﻢ اﮐﺘﺸﺎﻓﯽ ﻏﺎر ﺟﻮﺟﺎر ﺗﺎ ﺑﻌﺪ از اﺟﺮاي اﮐﺴﭙﺪﯾﺸﻦ دوم ، از اﮐﺘﺸﺎف اﯾﻦ ﻏﺎر در ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﯿﭻ اﻃﻼﻋﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻪ اﺳﺖ.
با توجه ﺑﻪ اﻃﻼﻋﺎت ﺑﻪ دﺳﺖ آﻣﺎده از ﻣﻨﻄﻘﻪ و ﺗﺠﺰﯾﻪ ﺗﺤﻠﯿﻞ آنﻫﺎ، ﺑﺮﻧﺎﻣﻪرﯾﺰي ﺑﺮاي اﺟﺮاي اوﻟﯿﻦ اﮐﺴﭙﺪﯾﺸﻦ در ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺻﻮرت ﻣﯽﮔﯿﺮد. در ﺗﺎرﯾﺦ 14 ﻓﺮوردﯾﻦ 1393 ﺟﻠﺴﻪاي ﺑﺎ ﺣﻀﻮر ﮔﺮوهﻫﺎي ﻓﻌﺎل ﻏﺎرﻧﻮردي در ﻣﻨﺰل آﻗﺎي ﺑﻮﯾﯿﻨﯽ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯽﺷﻮد و از ﻣﻨﻄﻘﻪ و ﭘﺘﺎﻧﺴﯿﻞﻫﺎي ﻣﻨﻄﻘﻪ روﻧﻤﺎﯾﯽ ﻣﯽﺷﻮد. در اﯾﻦ ﺟﻠﺴﻪ آﻗﺎي ﺑﻼﻏﯽ ﺗﻮﺿﯿﺤﺎﺗﯽ را از ﻣﻨﻄﻘﻪ اراﺋﻪ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ و ﺑﻌﺪ از ﺑﺤﺚ و ﮔﻔﺘﮕﻮﯾﯽ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺘﻪ ﺗﺎرﯾﺦ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎدي اﮐﺴﭙﺪﯾﺸﻦ اول ﻣﺸﺨﺺ ﻣﯽﺷﻮد .
در ﺧﺮداد ﻣﺎه 1393 اوﻟﯿﻦ اﮐﺴﭙﺪﯾﺸﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﻪ ﻣﺪت 5 روز ﺑﺎ ﻫﺪف اﮐﺘﺸﺎف و ﻧﻘﺸﻪ ﺑﺮداري ﺗﻌﺪادي از دﻫﺎﻧﻪﻫﺎ و ﺛﺒﺖ ﻧﻘﺎط ﺟﺪﯾﺪ ﺑﺎ ﺣﻀﻮر 14 ﻧﻔﺮ از 5 ﮔﺮوه و ﺑﺎﺷﮕﺎه ﻏﺎرﻧﻮردي ﻓﻌﺎل اﺟﺮا ﻣﯽﺷﻮد. در اﯾﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ دﻫﺎﻧﻪﻫﺎي زﯾﺎدي ﻣﻮرد اﮐﺘﺸﺎف ﻗﺮار ﻣﯽﮔﯿﺮﻧﺪ. ﻃﺒﻖ ﮔﺰارش ﺗﯿﻢ، ﺗﻌﺪادي از دﻫﺎﻧﻪﻫﺎ ﺗﺎ ﻋﻤﻖ 100 ﻣﺘﺮ ﺑﺮرﺳﯽ و ﻧﻘﺸﻪﺑﺮداري ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ. ﺗﻌﺪادي از دﻫﺎﻧﻪﻫﺎ ﻫﻢ در ﻋﻤﻖﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺗﻮﺳﻂ ﺑﺮف ﻣﺴﺪود ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ. در اﯾﻦ ﺑﯿﻦ دﻫﺎﻧﻪ ﻏﺎر ﺟﻮﺟﺎر ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻪ ﺗﯿﻢ ﻗﺮار ﻣﯽﮔﯿﺮد. اﯾﻦ ﻏﺎر داراي ﯾﮏ دﻫﺎﻧﻪ ﺑﺰرگ و ﺗﻌﺪادي دﻫﺎﻧﻪ دﯾﮕﺮ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﮕﯽ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﺘﺼﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺑﻪ ﻃﻮري ﮐﻪ ﻧﻮر ﺧﻮرﺷﯿﺪ ﮐﺎﻣﻼً ﺗﺎ ﻗﺴﻤﺖﻫﺎي اوﻟﯿﻪ ﻏﺎر ﻧﻔﻮذ ﻣﯽﮐﻨﺪ.
ﺗﯿﻤﯽ 4 ﻧﻔﺮه از ﺳﻤﺖ دﻫﺎﻧﻪ ﺑﺰرگ ﻏﺎر ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻓﺮود ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ. ﮐﻪ اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻌﺪ از ﺣﺪود 20 ﻣﺘﺮ ﻋﻤﻖ ﮔﺮﻓﺘﻦ، ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﭘﻠﻪ ﭘﻠﻪ ﺑﻮدن ﻣﺴﯿﺮ و وﺟﻮد رﯾﺰﺷﯽﻫﺎي ﻓﺮاوان، ﺑﻌﺪ از اﯾﺠﺎد ﭼﻨﺪ رﯾﺒﻠﯽ و ﮐﻮﺑﯿﺪن ﺗﻌﺪادي اﺳﭙﯿﺖ ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﻣﯽﮔﺮدﻧﺪ و اداﻣﻪي ﻣﺴﯿﺮ را از اﯾﻦ ﺳﻤﺖ ﻣﻨﻄﻘﯽ ﻧﻤﯽﺑﯿﻨﻨﺪ. در ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻓﺮداي آن روز ﺗﯿﻤﯽ دﯾﮕﺮ از دﻫﺎﻧﻪي ﭘﺸﺘﯽ اﻗﺪام ﺑﻪ ﻓﺮود ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ. ﺑﻌﺪ از ﮔﺮﻓﺘﻦ ﯾﮏ ﮐﺎرﮔﺎه ﻃﺒﯿﻌﯽ از اﺑﺘﺪاي ﺷﯿﺐ و ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪن ﺑﻪ دﻫﺎﻧﻪ ورودي،ﮐﺎرﮔﺎﻫﯽ ﺑﺎ ﻧﺼﺐ 3 ﻋﺪد ﺑﻮﻟﺖ 8 دﻗﯿﻘﺎً ﺑﺎﻻي ﭼﺎه اﯾﺠﺎد ﻣﯽﺷﻮد و ﯾﮑﯽ از اﻋﻀﺎي ﺗﯿﻢ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻓﺮود ﻣﯽﮐﻨﺪ. ﻓﺮودي ﮐﺎﻣﻼً ﻣﻌﻠﻖ ﺑﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ زﯾﺎد از دﯾﻮارهﻫﺎ.
ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ذوب ﺷﺪن ﺑﺮفﻫﺎي ﻣﻮﺟﻮد در ﻣﻨﻄﻘﻪ، ﺣﺠﻢ زﯾﺎدي آب ﺑﻪ ﺻﻮرت آﺑﺸﺎر وارد ﻏﺎر ﻣﯽﺷﻮد. از ﻋﻤﻖ ﺣﺪود 40 ﻣﺘﺮ اداﻣﻪ ﻓﺮود زﯾﺮ آﺑﺸﺎري اداﻣﻪ ﭘﯿﺪا ﻣﯿﮑﻨﺪ. ﻃﻨﺎب دوم ﻫﻢ ﺗﻤﺎم ﻣﯽﺷﻮد و ﯾﮏ ﻃﻨﺎب 50 ﻣﺘﺮي اﺿﺎﻓﻪ ﻣﯽﺷﻮد. در ﻋﻤﻖ 100 ﻣﺘﺮي ﺑﺮاي ﻓﺮار از رﯾﺰش آب، اﺳﭙﯿﺘﯽ ﺑﺮ ﺑﺎﻻي ﯾﮏ ﮐﻮه ﯾﺨﯽ 15 ﻣﺘﺮي ﮐﻮﺑﯿﺪه ﻣﯽﺷﻮد. در ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﺟﺮﯾﺎن ﺷﺪﯾﺪ آب و دﯾﺪ ﺑﺴﯿﺎر ﮐﻢ ﻧﺎﺷﯽ از ﻗﻄﺮات آب، ﻧﻔﺮ ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﻣﯽﮔﺮدد و اداﻣﻪ اﮐﺘﺸﺎف ﺑﻪ ﻓﺼﻞ ﮐﻢ ﺑﺎرش ﻣﻮﮐﻮل ﻣﯽﺷﻮد.
برنامه های آتی از مهرماه 1393 الی مهرماه 1398 به طول انجامید تا سرانجام پرونده این غار عظیم با وجود یک علامت سوال در سیفون انتهایی آن به آیندگان سپرده شود ...
جهت مشاهده اطلاعات غار اینجا کلیک کنید
