نقشه نگاری یا کارتوگرافی  ( Cartography ) 

به شیوه و فن تهیه نقشه گفته می شود که بر پایه سیستم تصویر است. حاصل کار نقشه برداری پیش نویسی از اطلاعات و داده هاست و کارتوگرافی با استفاده از قواعدی خاص این اطلاعات را برای استفاده همگان قابل فهم می نماید.

 

چگونگی تبدیل عوارض سطح کروی زمین به تصاویر مسطح را گویند. از انواع مهم این سیستم ها می توان به استوانه ای ، مخروطی و تخت اشاره نمود.

 

 

تصویر قائم کل یا قسمتی از پدیده های سطح زمین که با نسبت معینی کوچک و بر روی صفحه ای مسطح ترسیم شده است را نقشه می نامند. هیچ نقشه ای به تنهایی حاوی همه اطلاعات مربوط به یک منطقه نیست و بسته به نوع نقشه قسمتی از اطلاعات بر روی آن درج می گردد. 

 

نقشه در واقع يك وسيله بيان مفاهيم و واقعيات عيني است كه توسط يك متخصص نقشه‌كش يا كارتوگرافر تهيه مي‌گردد. هدف كارتوگرافر بيان مفاهيم و انتقال اطلاعات به بهترين نحو ممكن است ، به اين معنا كه شخص تهيه‌كننده نقشه ، بايد اطلاعات نقشه را چنان واضح ، كامل ، شفاف و بدون نقص ارائه كند كه كاربر در درك آن با مشكل مواجه نشود . 

به عبارت ديگر نقشه کش بايد نقشه را طوري تهيه نمايد كه آنچه كاربر از آن درك مي‌كند تا حد امكان به ذهنيت خود وی و نهايتا پديده واقعي نزديك باشد و تداعي‌كننده واقعيت در ذهن كاربر باشد. اين مسئله در تهيه نقشه اهميت بسيار زيادي دارد زيرا وقتي شخص متوجه اين نكته باشد كه نقشه‌ اش ، بايد براي كاربران مختلف قابل استفاده باشد ، مطمئنا دقت نظر و وسواس بيشتري به ‌خرج مي‌دهد تا ارزش و اعتبار كار وي زير سوال نرود .

 

برای درک یک نقشه بایستی از برخی علائم بصری و توصیفی بعنوان راهنما استفاده نمود ، این علائم و نمادها را " زبان نقشه " میگویند که در اکثر کشورها بصورت استاندارد و واحد استفاده می گردند. با این حال درج کردن لیست علائم در کنار نقشه ضروری است.